ஒளியின் ஒலி

உலகின் இருளில் வாழ்ந்து வந்தேன்
கடலின் அலைகளோடு நானும் சென்றேன்
பழமையின் பொய்மையில் வாழ்ந்து வந்தோம்
இளமையின் போதையில் மறைந்து கிடந்தூம்
ஆசையின் ஒளியில் மகிழும் ஈசலைப்போல்
அழிவோம் அதன் வின் சுடரிலே

தேடல்

இதயம் நின்ற போது
சோகம் நின்றது
மோகம் தனிந்தது
பயம் மறைந்தது
ஆசை ஓய்ந்தது
தாகம் தீற்ந்தது
புகழ் வெறுத்தது
காமம் கசத்தது
தெய்வம் தெறிந்தது
இவை யாவும் தெடிய இதயமே
இறுதியில் அழிந்து பெற்றாயே

பசி

பசியில் உணவை உண்டேன்
இன்பம் பசியை தனித்தது
தாகம் சொற்கம் சேன்றது
இன்பம் மலராய் மாறியது
அதன் முல்லில் குறுதி யோடியது
பசியோ வழயில் மறைந்தது
ஆனால் ருசியோ நவில்தொற்றியது
மீண்டும் ருசியில் உண்டேன்
அது கழுத்தில் வந்து முட்டியது
எல்லாம் முடிந்த பின்னே
பசியோ மறைந்தது ஆனால்
வயிறோ ருசியில் வலித்தது.

சேர்தல்

இறைவன் வலியில் தவித்த போது
இறைவனை தேடிச் செல்வானோ
காதலில் மலர்ந்த மாணவன்
காமத்தை காதலோடு கலப்பானோ
மனைவியை மணந்தவன்
அவள் தங்கையை மன்ப்பானோ
ஆசையில் விழுத்த இன்பம்போல்
ஆறு கடலில் சேர்ந்து அழியுமே!